ایده‌های تکراری کلاسیک برای دروغ‌های رسانه‌ای

خبرگزاری کرامت - سجاد بلوکات: جعل شاهد عینی، در مقابل شاهد عینی واقعی، برای تأییدیه گرفتن برای یک ادعا از دیرباز مورد توجه جریانات مختلف بود. وقتی یکی از کارگزاران نظام شاهنشاهی در گفت‌وگو با تاریخ شفاهی هاروارد می‌گوید من خودم دیدم از فلسطین آدم آورده بودند تا علیه شاه مبارزه کنند و در میدان ژاله، آن جمعه خونین به خاطر حمله به این اعراب شکل گرفت، می‌شود نتیجه‌گیری کرد دروغ‌های شاخدار چطور با ایده «من خودم دیدم» شکل می‌گیرد و چه سابقه‌ای دارد.

بعدها تفاله‌های همین آقایان در ایران اینترنشنال با ادعاهایی که خرجش ساخت چند جمله است همین حرف ها را زدند: شاهدان عینی می‌گویند نیروهای یگان ویژه به زبان عربی باهم صحبت می کنند.
در بیمارستان زن عموی یکی از اغتشاشگران که در تاکسی داشت حرف می‌زد خودش شنید برای تحویل جنازه یکی از کشته‌شده‌ها از خانواده او حق تیر گرفتند! آیا امکان دارد زن عموی بغل دستی شما تو تاکسی دروغ بگوید؟

تکنیک بعدی در این عملیات رسانه‌ای، تثبیت حرف ساختگی است. یعنی ادعایی که پایه و اساسی ندارد تثبیت‌شده خوانده می‌شود و حالا بر مبنای آن دروغ، می‌شود عزاداری کرد، تحلیل کرد، موضع‌گیری کرد، به موضوعات حقوق بشری ربطش داد و هزار بازی رسانه‌ای دیگر با آن کرد.

مثلاً جریان حامی تروریست‌های مسلح می‌گوید برای تحویل جنازه‌ها، حکومت حق تیر می‌خواهد. منبع؟ یکی از بینندگان یا عمه‌اش که خودش این را دید و شنید!

حالا دیگر نیاز به فکت‌سنجی و راستی‌آزمایی نیست؛ با پرش از اصل واقعیت ماجرا، شما می‌توانید روی همان خبر، تحلیل بروید، بیانیه صادر کنید، گریه کنید، تأسف بخورید و اخبار متعدد منتشر کنید تا کم کم اصل آن خبر، در ذهن مخاطب تاییدشده محسوب می‌شود. 

برای شبه‌رسانه‌ها آن چیزی که در این میان کمترین اهمیتی ندارد اصل مأموریت یک رسانه است. بوق بلند دشمن از پیج‌های فارسی زبان گرفته تا شبکه‌های خارجی مثل بی بی سی، منوتو و ایران اینترنشنال، نگران پروتکل‌های رسانه‌ای نیستند، نگران صحت اخبار هم نیستند؛ همانطور که در گذشته موضوعاتی داغ شد، سرد شد و فراموش شد و هیچوقت توضیحی پیرامون آنها داده نشد که به طور مثال ادعای حمله شیمیایی به مدارس چه بود؟ از دختر نوجوانی اردبیلی که با ضربه باتوم به کما رفت چرا دیگر خبری گرفته نشد؟ از دختر جوان خوزستانی که مدعی کشته شدنش به دست نیروهای انتظامی بودند هم دیگر خبری نگرفتند.

دروغ‌ها مثل کاغذهای پاره فقط وظیفه الو گرفتن برای آتش لحظه‌ای را دارند، بعد از آن یک دروغ جدید جایگزین قبلی‌ها می‌شود. در روزگار بی‌حیثیت شدن رسانه‌ها چه باک که پس فردا بگوید خون کشته‌ها را نظام در شیشه می‌کند و جای آب آلبالو به کشورهای عربی می‌فروشد! منبع؟ شوهر عمه یکی از دوستان که با چشمان خودش دید.