با لباس مبدل حمایت از دموکراسی

به گزارش خبرگزاری کرامت؛ چه آنهایی که با ژستی روشنفکرانه خود را غرق در ارزش‌های لیبرال دموکراسی می‌دانند و چه کسانی که با گوشه ناخنی خود را به این ارزش‌ها بند کرده‌اند بر این فرضیه غلط اصرار دارند که موضع‌گیری‌های این روزهای جهان غرب در حمایت از ناآرامی‌های اخیر از باب نگرانی نسبت به رعایت ارزش‌های دموکراتیک در ایران است، فرضیه‌ای که اگر کمی با نگاهی عمیق‌تر به آن نگریسته شود نشانه‌های زیادی وجود دارد که آن را زیر سؤال خواهد برد.
نوام چامسکی فیلسوف آمریکایی که اتفاقا یکی از حامیان ناآرامی‌ها در ایران به شمار می‌رود معترف است که: «برای واشنگتن ارزش‌های دموکراتیک در مقایسه با نیاز به تنبیه ایران در درجه پایین‌تری از اهمیت قرار می‌گیرد» این بدین معناست که برای آمریکا پیشبرد منافع بر سایر امور برتری دارد. البته این موضع غرب تنها مختص به ایران نیست. غرب سال‌هاست که بر اساس یک الگوی دیرینه درصدد آن است تا در لباس مبدل حمایت از دموکراسی منافع خود را ‌در جهان دنبال کند. عدید داویشا استاد علوم سیاسی دانشگاه میامی در مورد نقش غرب در ممانعت از توسعه دموکراسی در خاورمیانه می‌نویسد: «در خاورمیانه تاریخ طولانی برای توسعه دموکراسی و حقوق بشر وجود دارد که اغلب این تلاش‌ها به وسیله دخالت‌های غرب از حرکت بازمانده است به طوری که هر کجا ایجاد دموکراسی مانع پیشبرد منافع غرب بوده، به طرز چشمگیری با برقراری آن دشمنی ورزیده است.»
پایگاه خبری میدل ایست نیز در گزارشی تحت عنوان «چرا دموکراسی آمریکایی توهمی پوچ است» با برشمردن دخالت‌های آمریکا تحت عنوان حمایت از دموکراسی در ایران، عراق، گواتمالا، دومینیکن، ویتنام جنوبی، برزیل، شیلی، پاکستان و... می‌نویسد: آمریکا در بسیاری از کشورهایی که ساختارهای دموکراتیک داشته‌اند از طریق توطئه کودتا و دیگر حربه‌ها دخالت کرده و وقایع فاجعه‌باری را برای این کشورها رقم زده است.
بر این اساس قطعنامه‌های پی در پی سازمان‌های بین‌المللی علیه ایران، راه‌اندازی تجمعات و کاروان‌های ضد ایرانی در خارج از کشور، حمایت‌های رسانه‌ای و حقوقی از مخالفان، افزایش تحریم‌ها و... را باید در یک پارادایم ضد دموکراسی ارزیابی کرد، به واقع این حرکت‌ها و اقدامات غرب به اسب تروایی برای نفوذ در جامعه ایرانی نه به قصد گسترش دموکراسی بلکه با هدف فشار در جهت پذیرش مداخله خارجی برای از پای انداختن دموکراسی غیر سکولار و مبارزه با سیستم‌های مردم‌سالار مستقل تبدیل شده است.

(حسین حسینی‌نژاد)