داستان تلخ تهاجم فرهنگی

سالهاست که در حوزه فرهنگی کشور عبارتی بیش از همه، مورد توجه و دقت قرار گرفته و آن «تهاجم فرهنگی» است. برای کلمه فرهنگ تعاریف زیادی مطرح شده اما خلاصه ترین آنها این است که، «فرهنگ» درونمایه های فکری و ارزشی با خود به همراه دارد و رفتارهای فردی و اجتماعی انسان ها را تحت تاثیر خود قرار می دهد از این رو می توان گفت فرهنگ شامل شناخت، ارزش، گرایش و باورهای انسان است از این رو با این تفاسیر هرگونه رفتار دشمن که در جهت تغییر یا تحریف ارزش ها و کردارهای انسان ها یا ملتی صورت بگیرد، «تهاجم فرهنگی» اتفاق افتاده است.

تاریخچه تهاجم فرهنگی

«تهاجم فرهنگی عمری به درازای تاریخ بشر دارد با این توضیح که در مسیر تاریخی خود از روش های ساده به شیوه هایی متنوع و پیچیده رسیده است و همراه با پیشرفت های علمی دوران مختلف، دستخوش تغییرات قابل توجه شده است.

مهاجمان فرهنگی، در قرون مختلف از ابزارهای متنوعی برای رسیدن به اهداف خود استفاده کرده اند. گاه از طریق اوهام و خرافات وارد شده اند و گاه از راه توسعه، تمدن و مدرنیته. این بود که در قرن بیستم، ماهواره، رایانه و ... به ابزار جدیدی برای تهاجم فرهنگی تبدیل شد.

بنابراین می توان گفت همواره جنگ تبلیغی به صورت مستقیم و غیر مستقیم تجلی یافته و امروزه در برابر دین اسلام و مقابله با انقلاب اسلامی، در قالب فضای مجازی ظهور و بروز پیدا کرده است.

این تهاجم فرهنگی با سایر تهاجمات فرهنگی استعمار در زمانهای گذشته هم از نظر کیفی و هم از نظر کمی و شدت ، کاملا متمایز است و نسبت به آنها حالت فراگیری وکلی دارد، به گونه ای که تمام ابعاد زندگی فردی و اجتماعی را در بر می گیرد و با انواع و اقسام برنامه های متنوع و جدید فرهنگی به میدان می آید و به پوچ و تهی کردن تفکر و فرهنگ و تمدن اصیل اسلامی و ملی ما می پردازد و با از بین بردن هویت اسلامی و تضعیف شخصیت انسانی افراد مسلمان به القای اصول فکری و تحمیل فرهنگ غرب همت می گمارد.

ابزار امروز دشمن برای تهاجم فرهنگی

در دهه های گذشته محصولات فرهنگی نوشتاری کاربردی ترین وسیله برای «تهاجم فرهنگی» توسط دشمنان محسوب می شد. در گذشته روزنامه ها، هفته نامه ها، ماهنامه ها، فصل نامه ها، مجلات، بروشورها... ابزاری یک طرفه برای انتقال مفاهیم و فرهنگ مورد نظر به شمار می رفتند که به دلیل عدم دخالت مخاطب قدرت بیشتری در تاثیرگذاری داشتند اما با قدرت گرفتن اینترنت و جاری شدن آن در زندگی امروز، ارتباطات رایانه ای(ایمیل، جی میل،چت و...) و پس از آن تلفن همراه و شبکه های مجازی به راه ارتباطی دو طرفه تبدیل شدند و از آن پس مخاطب با تغییر نام به کاربر اجتماعی، به شکل مستقیم در مسیر اتفاقات و تحولات قرار می گیرد و خواه ناخواه از این بستر تاثیر پذیر می شود. در مجموع، چه رسانه های سنتی و چه رسانه های دیجیتال و مجازی در طول زمان به  عنوان ابزاری نوشتاری برای گسترش و قدرت گرفتن تهاجم فرهنگی تبدیل شده اند.

در این میان دشمنان در کنار نوشتار از ابزارهای شنیداری نیز بهره جسته است مثل رادیو، موسیقی و حتی تلویزیون که به قوی ترین و در دسترس ترین ابزار برای انتقال مفاهیم فرهنگی تبدیل شدند با این توضیح که طیف گسترده ای از مخاطب را به خود اختصاص دادند و با جذابیت های گوناگون تاثیرگذاری خود را دوچندان کرده اند.

دشمن چگونه از ابزار خود بهره جست؟

در این میان دشمن با استفاده از هرگونه حربه ای درصدد انجام تهاجم فرهنگی در ایران اسلامی برآمده است. نباید فراموش کرد که جهان امروز، جهان حاکمیت رسانه است و در سال های اخیر دشمن از رسانه به عنوان ابزاری قدرتمند در جنگ نرم و تهاجم فرهنگی استفاده و از همین راه بر افکار و رفتار مردم تسلط پیدا کرده و فرهنگ غرب را از طریق اینترنت، ماهواره، شبکه های مجازی و ... بر ملت ما تحمیل کرده است زیرا اصلی ترین اهداف معاندان نظام، ضربه زدن به فرهنگ غنی ایرانی اسلامی است و در این میان استفاده از فضای مجازی بدون آگاهی کامل می تواند راه مناسبی برای سوء استفاده دشمن علیه کشور باشد. بنابراین با آموزش مناسب در خصوص استفاده از فضای مجازی، می توان بهترین تاثیری گذاری را در راستای مسائل گوناگون مانند، دشمن شناسی، آشنا کردن جامعه با تهاجمات فرهنگی و حتی ترویج فرهنگ غنی ایرانی اسلامی در جوامع دیگر داشت.

تاکید رهبری چه بود؟

در سال های اخیر مقام معظم رهبری به حساسیت آسیب پذیری فرهنگی بیش از همه توجه داشته اند. ایشان در مورد این خطر بزرگ می فرمایند: «امروز شیطان بزرگ و دیگر شاخه های درخت پلید استکبار هماهنگ با رویارویی مستقیم و غیر مستقیم سیاسی، نظامی، اقتصادی و تبلیغاتی خود با انقلاب اسلامی ما، دست به یک تلاش فرهنگی نیز زده است. این تلاش برنامه ریزی شده که از ابزارها و شیوه های هنری نیز مدد می گیرد، ادامه تهاجم دیرین فرهنگی و اخلاقی گذشته است که اینک در مقابله با انقلاب عظیم اسلامی ما به شکل سراسیمه تر و عریانتر از پیش آشکار گردیده است.» از این رو برخورد و مقابله با این جریان فرهنگی که با هستی و بنیان فرهنگی ما سروکار دارد، از مهمترین واجبات و اساسی ترین وظایف هر انسان مؤمن و انقلابی است. بر این اساس توجه به شناخت ویژگی های عناصر فرهنگ خودی و تقویت و استحکام آنها بیش از پیش مورد توجه محققان، کارشناسان و دست اندرکاران مسائل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی قرار گرفته است. حال سوال اینجاست که چگونه می توان با «تهاجم فرهنگی» مقابله کرد؟