عیان شدن شعارها و تناقض‌ها

 بر این اساس، وقایع و تحولات جاری درس‌های بزرگی برای ما به همراه دارد. یکی از این درس‌ها آن است که باید قوی بود و روز به روز منابع قدرت ملی را توسعه داد؛ چرا که آنارشی حاکم بر روابط بین‌الملل اصل خودیاری را اجتناب‌ناپذیر کرده است.
نمی‌توان در هنگامه خطر بر روی کمک نهادها و مراکز امنیتی و بین‌المللی و قدرت‌های بزرگ حساب باز کرد. بر عکس این خیال باطل، تاریخ تحولات ایران نشان داده است، سیاست‌های قدرت‌های بزرگ همواره به منزله یکی از عوامل کلیدی از دست رفتن منافع ملی نقش‌آفرینی کرده است. قدرت‌های استکباری، اگر کشوری را ضعیف ببینند و در شرایطی که منافع‌شان ایجاب کند، با خیال آسوده از روی او می‌گذرند. این واقعیت تلخ زمانه و جهانی است که در آن زیست می‌کنیم. بر اساس این واقعیت و برای صیانت از کشور و ملت ایران، تقویت روزافزون منابع قدرت ملی اهمیت حیاتی دارد.
پس از حمله رژیم موقت صهیونیستی به بیمارستان المعمدانی و به خاک و خون کشیدن کودکان و زنان و به طور کلی غیرنظامیان، این رژیم جعلی چه باید بکند تا شورای امنیت و دیگر نهادهای مدعی صلح و حقوق بشر به خود آیند و اقدامی را ترتیب دهند؟ این اتفاقات نشان داد آزادی و حقوق بشر و مدعیان آن، مضحک‌ترین مفاهیم هستند. تعارف‌بردار نیست؛ در این زمینه باید با غرب‌گرایان در ایران که به دروغ غرب و شعارهای مضحک آنان را در برابر دیدگان افکار عمومی می‌آرایند، مواجهه فکری و تبیینی داشت. این مقابله و رویارویی لازم و ضروری است و هرگز نباید مخاطرات آرایشگران غرب در ایران را دست‌کم گرفت.
تاریخ معاصر ایران گویای آن است که آراستگان افکار و اندیشه‌های غرب در جامعه ایرانی، ایران را بارها به لبه پرتگاه برده‌اند و نیز همین‌ها نقطه اتکا و امید قدرت‌های بزرگ برای زمین‌گیر کردن ایران به حساب می‌آیند. اینکه جرج بوش سال ۲۰۰۸ میلادی قبل از تدارک برای سفر خاورمیانه‌ای با محور ادعا شده «مهار نفوذ ایران» اعلام کرد ما از نیروهای غرب‌گرا از بیروت و بغداد تا دمشق و تهران حمایت خواهیم کرد و در کنار آنها خواهیم ایستاد یا اظهارنظر نتانیاهو که افراد غرب‌گرا در ایران را سرمایه بزرگ اسرائیل خواند، عمیقاً تأمل‌برانگیز است و همگان را باید به اندیشه و اصلاح روش‌ها و خطاها وادار کند.

عزیز غضنفری