پایان مماشات با امارات

حمایت از شبکه‌های رسانه‌ای و سایبری که مستقیماً در آشوب‌های خیابانی و ترور شخصیت‌های ایرانی دست داشتند، رد پای ابوظبی را در اتاق فرمان جنگ نرم علیه ایران تثبیت کرده است. چهار دهه سماجت بر ادعای جزایر سه‌گانه ایرانی در سازمان ملل نیز تنها نقابی برای پروژه بی‌ثبات‌سازی تمامیت ارضی ایران است. این تنها گوشه‌ای از کارنامه خصمانه امارات است؛ کارنامه‌ای که نشان می‌دهد ابوظبی نه همسایه‌ای خوب، که پایگاهی برای توطئه‌های پیوسته علیه امنیت ملی ایران بوده است.

این انباشت خصومت‌ها در حالی صورت گرفت که ایران همواره بر مبنای حسن همجواری، زبان دیپلماسی را بر شمشیر تیز ترجیح می‌داد. دهه‌ها صبر راهبردی و مماشات از سوی ایران، هرگز با پاسخی جز گستاخی بیشتر از سوی ابوظبی مواجه نشد. امارات هر بار خط قرمز تازه‌ای را رد کرد و ایران همچنان بر مدار مدارا باقی ماند. اما عبور ابوظبی از کلیه خطوط قرمز امنیت ملی، نقطه پایانی بر این صبر استراتژیک محسوب می‌شود.

امروز، ایران نه بر طبل جنگ می‌کوبد و نه به دنبال ماجراجویی است، اما عصر مماشات راهبردی به پایان رسیده است. امنیت ملی ایران دیگر خط قرمزی نیست که کسی بتواند بی‌هزینه از آن عبور کند. پایان مماشات به معنای ورود به فاز جدیدی از بازدارندگی فعال است؛ بازدارندگی که در آن، هزینه خصومت‌آفرینی برای همسایگان متجاوز به صراحت محاسبه خواهد شد. امارات و دیگر بازیگرانی که تصور می‌کنند می‌توانند با تکیه بر قدرت‌های فرامنطقه‌ای به تهدید ایران ادامه دهند، باید بدانند که قواعد بازی تغییر کرده است. ایران امروز، ایرانِ پس از مماشات است؛ کشوری که مدارا را تا مرز عزت حفظ می‌کند، اما پس از آن، پاسخش قاطع، سریع و پشیمان‌کننده خواهد بود.

تحلیل روز

رضا کریمی صالح