کنترل افراطی‌ها

به گزارش خبرگزاری کرامت؛ در شرایط حساس کنونی که دشمن می‌خواهد مردم و گروه‌های سیاسی و اجتماعی را در مقابل یکدیگر قرار دهد، جریان‌های سیاسی مطرح کشور بکوشند عناصر افراطی منسوب به خودشان را کنترل نمایند. در اینکه امروز به دلایل گوناگون اوضاع معیشت سامان یافته نیست و مشکلات ناشی از آن بر دوش مردم سنگینی می‌کند تردیدی وجود ندارد. در اینکه مردم معترض به وضعیت اقتصادی کشور هستند نیز حرفی نیست. اما اینها آیا سبب می‌شود برخی افراد به جان و مال مردم بیفتند؟ آیا نام این اقدامات اعتراض است یا افکندن اغتشاش در جامعه؟
آیا چشم بینایی است که دست آشکار دشمنان را در اغتشاشات اخیر انکار کند و یا نبیند؟ دشمنانی که به صراحت به عناصر اغتشاشگر پیام می‌دهند در اماکن دولتی و خصوصی آتش بیفروزید، به مأموران امنیتی حمله‌ور شوید، مردم را بکشید و بگویید کار نظامی‌هاست، فرمان تجزیه ایران را به عوامل خود صادر می‌کنند و ده‌ها کار دیگر از او سر می‌زند دیگر چه باید بکند تا فردی رادیکال مانند عبدالله نوری در بیانیه سرشار از نفرت‌پراکنی، دروغ‌گویی و اتهام‌افکنی که می‌نويسد باورش شود که واقعیتی به نام دشمن نیز هست؟! دشمنی که در حال برافروختن آتش و شعله‌ور ساختن جنگ داخلی بین مردم ایران است.
چهره‌های شاخص اصلاحات باید از امثال عبدالله نوری بخواهند تا آرام بگیرد و نه برای مردم و نه برای جریان اصلاحات هزینه نتراشد. جریان اصلاحات آن روز که عبدالله نوری گفت نظام باید ادامه فعالیت‌های هسته‌ای را به رفراندوم بگذارد، باید او را بر سرجایش می‌نشاندند که چنین نکردند. جریان اصلاحات آن روز که حرف عبدالله نوری با سخن رئیس رژیم صهیونیستی دقیقا عین هم شد باید او را متنبه می‌ساخت، اما تفکر قبیله‌گرایی سبب شد که از کنار مسئله بگذرند.
عبدالله نوری درباره موضوع هسته‌ای اظهارنظری دارد که مخاطب منصف آن را با اظهارنظر نتانیاهو مقایسه کند تا ببیند آیا تفاوتی در جملات این دو نفر و برداشتی که از این دو عبارت می‌شود وجود دارد یا ندارد! نخست جملات عبدالله نوری را مرور کنیم؛ «آسیب‌ها، زیان‌ها و فشارهايی که به بهانه پروژه هسته‌ای به ايران وارد می‌شود از حد گذشته است و حکومت بايد براى خروج از اين بن‌بست اقدام کند! حالا به اظهارات نتانياهو به نقل از روزنامه صهيونيستی و انگلیسی‌زبان «جروزالم پست» توجه کنيد: «مذاکره با ايران بی‌فایده است و 1+5 بايد تحريم‌ها و فشارها بر ايران را به سطحى از افزايش برساند که مردم در ايران احساس بن‌بست کنند و به حاکمان براى خروج از بن‌بست، فشار بياورند تا فعاليت هسته‌ای خود را متوقف سازند»!

(عزیز غضنفری)