گفتمان سلیمانی ساز

یکی از حوزه‌های دستاوردی انقلاب و امام(ره)، دستاورد گفتمانی است. دهه ۷۰ میلادی یکی از دهه‌هایی است که متفکرین آن گرفتار در ایسم‌های شرقی و غربی بودند و استفاده از واژگان چپ و راست جزو لاینفک گفتمان فعالان سیاسی و اجتماعی دنیا بود. خدمتی که امام و انقلاب به اندیشه سیاسی مسلمانان و تشیع کرد، توسعه نظام معنایی عبارات اسلامی بود؛ عباراتی مانند جهاد، مستضعفین، مستکبرین و ... که رنگ کهنگی داشت، در نظام گفتمانی امام(ره)، احیا و گسترش یافت؛ مثلاً کلمه جهاد که در دهه‌های قبل صرفاً به نزاع با منافقین و مشرکین محدود می‌شد، امروز یک حوزه معنایی بسیط پیدا کرده که از جوان آتش به اختیار در سیل خوزستان و کارگر شاغل در حوزه تولید تا سلیمانی‌های حاضر در سوریه و عراق را شامل می‌شود. اگر بخواهیم تفاوت را احساس کنیم، باید ماحصل گفتمان رژیم سابق مانند رزم‌آرا، تقی‌زاده و ... را با شهید سلیمانی، شهید فخری زاده و ... مقایسه کنیم. بی‌شک تفاوت در این حوزه‌ها، از زمین تا آسمان است. خدمت بزرگ گفتمان امام(ره) در داخل، عبور از نگاه‌های تقی‌زاده‌ها که برای پیشرفت از سرتاپا باید فرنگی شویم، به دانشمندانی مانند احمدی روشن و رضایی‌نژادها بود. رشد در حوزه‌های نانو فناوری، هسته‌ای، پزشکی، موشکی و ... ماحصل شکل‌گیری این گفتمان جدید در کشور بود. بااین‌حال، این حوزه دستاوردی به داخل کشور محدود نشد و در منطقه و دنیا نیز تسری یافت؛ برآمدن گروه‌های انقلابی مانند حزب‌الله لبنان، انصارالله یمن، حشدالشعبی عراق و ... برای عزت بخشی به مستضعفین منطقه و جهان، بخشی از دستاورد گفتمان نوین امام خمینی (ره) است. به یاد بیاوریم که انصارالله از جامعه‌ای پدید آمد که به گفته عصام العماد، ۳۰ درصد آن به علت نبود یک گفتمان عمیق، گرایش به وهابیت پیدا کرده بودند و ایضاً حزب‌الله لبنان و حشد‌الشعبی عراق؛ دستاوردهایی که امروز در حال تغییر فضای سیاسی و اجتماعی منطقه از وادادگی و سلطه به عزت و استقلال است.

نکته پایانی اینکه، مبالغه نیست اگر دستاوردهای نهضت و گفتمان امام (ره) را با دم مسیحایی مقایسه کرد؛ چراکه جوامع زنگار گرفته در استبدادِ عصرِ مدرنیسم را جلا داد و جان بخشید.

تحلیل روز

(نویسنده: یعقوب ربیعی)